ένα καλοκαίρι βυθισμένο

479906_10150683718943874_1188575539_n

Στα όνειρα μου φυτεύεις σπίθα κερί

εκατέρωθεν

δύο μουλάρια σταχτιά σα δροσερή βρύση,

πιο όμορφα από άλογα,

κοιτούν ευλαβικά τις οπλές με αμηχανία,

κάθε νύχτα του νεκρού καλοκαιριού,

(ένα καλοκαίρι βυθισμένο)

με βαρκάκια στο μουράγιο,

και μπύρες κι αεράκι

με μπλουζάκια στα ζεστά μπράτσα

και υδρατμούς και χάχανα

το κορμί σου είναι η εικόνα

το κορμί σου φέρω

αίμα – σίδερο

όταν το περπατώ

φτάνω στη θάλασσα κι είναι ακόμη νύχτα

και το νερό μέσα μου κρύο,

πηχτή πικρή σταγόνα,

στα πεύκα ξεραίνονται νωπές φλοίδες ασβέστη

και δεν υπάρχει φεγγάρι

και δεν υπάρχει ψυχή

μόνο μια τρύπα από καρφίτσα

γαλάζιο άστρο

έπειτα μπαίνει ο ήλιος στο θάλαμο

κι όλες οι πολαρόιντ παίρνουν φως

-άμα τη γενέσει τους-

κι ανοίγει το λευκό θάμπος του ο χειμώνας..

 

Advertisements

One thought on “ένα καλοκαίρι βυθισμένο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s