…σαν παιδιά

Image

«-σα μικρά παιδιά κάνουμε, είπες «…Λες και δεν υπήρξαμε μικρά παιδιά, για να θυμηθούμε πως κάναμε… τα χέρια σταυρωμένα – τα χείλη δαγκωμένα – γόνατα γδαρμένα και κόκκινα αυτιά απ´ τις σφαλιάρες ή το στρίψιμο. Και κλειστό άλμπουμ – ευαγγέλιο, επειδή το άγγιξες πριν ξαπλώσεις. Και ζωγραφιές με χρωματιστά κραγιόνια στο σκληρό εξώφυλλο. Κίτρινο του ήλιου, κόκκινο της παπαρούνας, πράσινο του λιβαδιού. Όχι αυτά τα σύνθετα, τα σημερινά.. γκρι του πεύκου, φαιό του ουρανού, μαύρο της μέρας, κατάμαυρο της «συντροφιάς», τριμμένο μπλε της αγιογραφίας, καμένη ώχρα της αγάπης… καθόλου σαν μικρά παιδιά… σαν γέροι σκιές ή σα γέρικες σκιές. Και τα παιδιά, από αιώνες απαχθέντα…

photo: Enrico Natali – couple at Metropolitan beach Detroit – 1968

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s