απέναντι στην πτώση (και στη φθορά)

20140111-185147.jpg
…και πάλι απέναντι στην πτώση (και στη φθορά):
ενώ δείχνει ανάγκη νομοτελής/
πρωτεϊκή και αναπόδραστη/
– συχνά, ανολοκλήρωτη/
γίνεται φθίνουσα ταλάντωση –
μια πτώση, μια ανύψωση/
περί ενός ακίνητου παρόντος/
με όρια που στενεύουν διαρκώς/
Κάθε κύκλος της, γεννά/
την ίδια θύελλα ερημιάς και ασφυξίας/
τον ίδιο φόβο και το ίδιο δέος/
αλλά ενώ το χώμα έλκει/
και απορροφά/
και ομογενοποιεί/
και συναρμόζει/
τη φθαρτή περιγεγραμμένη υπόσταση/
η ουσία- δροσερή κι ανέμελη- αποδρά λίγο λίγο προς τα πάνω/
προς την αιθέρια πεμπτουσία/
και το διάστημα/
ώσπου εν τέλει σταματά/
παγωμένη/
σε ταύτιση απόλυτη με το ελκτικό της κέντρο/
Αυτή είναι και η ομορφιά της/
που κατά τη φθίνουσα τροχιά/ επιτρέπει την ανάληψη και τη θέωση/
μες στον ενεστώτα χρόνο/
έτσι η ψυχή μπορεί να υπάρξει/
δίχως μεταφυσικά υποζύγια/
Τυχερός, που στη ζωή μου/
αντάμωσα με ανθρώπους που έζησαν έτσι, με τέτοια συνείδηση/
πως ο θεός τους/
είναι ο ίδιος τους ο θάνατος/

photo: Ο Χριστός της Αβύσσου – http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%8C%CF%82_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%91%CE%B2%CF%8D%CF%83%CF%83%CE%BF%CF%85

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s