ένα καλοκαίρι (και ο θεός του)

Εικόνα
κάθε που πήγαινε να φτάσει την αγάπη/
γλίστραγε/
έφταιγε η εποχή/
το τέλος της γηραιάς εφηβείας/
ενοχικές επισκέψεις στα δωμάτια της Άνοιξης προσημαίνουσες/
όλοι οι παιδικοί Χειμώνες με γυμνή γάμπα στο πορώδες χιόνι/
και τα φυτίλια του Σεπτέμβρη μετά τη βροχή/
εκεί το παγωτό/
ένας λόφος τροχήλατων εμποτισμένων σε νωπό βερνίκι/
κατέρρεε/
η γαζίες μεσημεράκι τρυφερό στον μέσα κήπο/
εξέπνεαν/
ψυχούλες τριζόνια/
στον ασβέστη/
θεριά υδρολύονταν/
άρα διψούσε για αυτό:
ανερμάτιστος ήλιος/
αραιή υγρασία και εν εξελίξει υδρατμοί/
τυφλό φως στο λευκό απόγευμα/
σταρένιο σώμα/
αγκάθι στη γλώσσα του δέρματος τα δροσερά πλακάκια/
αιώνιο θέρος/

ποιός διηύθυνε;
η αφαιρετική υπεροντότητα του θέρους/
– καθε εποχή/
εφευρίσκει το δικό της Θεό-

photo: Arthur Wigram Allen – Joyce preparing to dive, 15 January 1905

Advertisements

4 thoughts on “ένα καλοκαίρι (και ο θεός του)

  1. Reblogged this on Στρατής Φάβρος and commented:
    Έχω την διαρκή αίσθηση ότι τέλεια θραύσματα ακέραιας κοσμικής ανάμνησης συνωθούνται από μιαν μη δηλούμενη θεότητα σε ένα τελεολογικό σημείο,
    Η ασυναγώνιστη ικανότητα της ποίησης αυτής είναι η μορφογένεση μιας εικονοδυναμικής οντολογίας σε μιαν εντελή μυθιστορία !!!

    Μου αρέσει!

  2. Έχω την διαρκή αίσθηση ότι τέλεια θραύσματα ακέραιας κοσμικής ανάμνησης συνωθούνται από μιαν μη δηλούμενη θεότητα σε ένα τελεολογικό σημείο,
    Η ασυναγώνιστη ικανότητα της ποίησης αυτής είναι η μορφογένεση μιας εικονοδυναμικής οντολογίας σε μιαν εντελή μυθιστορία !!!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s