‘Προσευχή, σπασμένη’ – Joseph Lease

20140704-080324-29004846.jpg

1
Μια κηλίδα από ξεθωριασμένη καταιγίδα ανάβει μες στο χέρι μου-
Κι αν φώναξα,
Ποιος ανάμεσα στις τάξεις των Αγγέλων θα με
Χαστουκίσει, ποιος θα κλέψει
Τα λεφτά για το γεύμα μου, θα με γκρεμο
Τσακίσει- ιστιοφόρα αγκυροβολημένα
Στο λιμάνι, δέντρα στον μακρύ
Κυματοθραύστη, πορτοκαλιά λάμψη
Του απογεύματος τέλος Ιούλη- Δεν μπορώ να πάψω
Να ποθώ τη φωνή που θα ‘ρθει –
2
Ο Σάιμον λέει, βάλε τα χέρια σου στο κεφάλι, ο Σάιμον λέει, βάλε
Το δάχτυλο στη μύτη σου, ο Σάιμον λέει πω δεν έχεις κάνει αρκετά,
ο Σάιμον λέει πως δε νοιάζεσαι αρκετά, ο Σάιμον λέει, δεν μπορείς να πάψεις
να νοιάζεσαι-
Ω κοιτάξου επιτέλους- ακόμη μια φορά είσαι μια
μηχανή φτιαγμένη από λέξεις, ακόμη μια φορά είσαι
ένας θάνατος, μια αποτυχία, οι αντιδράσεις σου μεγαλείο και βρωμιά
και τις θέλεις πιο μεγαλειώδεις κι ακόμη πιο
βρώμικες-
3
για να δώσεις στην καταιγίδα
σπίτι κι ένα όνομα,
κι ο μικρός άνεμος να φέρει
τη βροχή – ηχώ και
παράθυρο, εαυτός και εαυτοί,
κάθε μέρα ξεσκίζει τον αέρα σε
κομμάτια – κι ο μικρός άνεμος φέρνει
τη βροχή – ήσουν – εκείνος
ο καθρέφτης σε ταΐζει
ξανά – όταν η σελήνη ανατέλλει,
τα μαύρα μούρα
έχουν γεύση από ουίσκι, τα κομμάτια
του καθρέφτη
σαρώνουν μπλε άνεμος-

(απόδοση Κ. Λουκόπουλος)

1
a stain of faded storm light in my hand—
If I cried out,
Who among the angelic orders would
Slap my face, who would steal my
Lunch money, knock me
Down—sailboats moored
In harbor, trees on the long
Breakwater, orange shimmer
Of late July evening—I can’t stop
Wanting the voice that will come—

2
Simon says, put your hands on your head, Simon says, put
your finger on your nose, Simon says you haven’t done enough,
Simon says you don’t care enough, Simon says, you can’t stop
caring—
Oh look at you—once again you’re a
machine made of words, once again you’re
a death, a failure, your responses always too big and dirty
and you want them to get bigger and
dirtier—

3
to give
the storm a local
habitation and a name,
and small wind bring
down rain—echo and
window, self and all selves,
each day tears the air to
bits—and small wind bring
down rain—were you—did
that mirror, again, feed
you—when the moon rises,
black plums
taste like whisky, pieces
of mirror
sweep blue wind—

‘Prayer, Broken Off’ by Joseph Lease (thnx to Masha Calloway)

photo: Garry Winogrand
Park Avenue, New York
1959
Gelatin silver print
Framed: 40.64 50.8 cm (16 20 in.)
National Gallery of Art, Patrons’ Permanent Fund
© The Estate of Garry Winogrand, courtesy Fraenkel Gallery, San Francisco

Advertisements

One thought on “‘Προσευχή, σπασμένη’ – Joseph Lease

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s