ενώ κανείς άλλος δεν το ξέρει/ ενώ κανείς τους δε σε ξέρει

IMG_0563.JPG
τα σπίτια στα όνειρα
πάντα δροσερά/
δωμάτια περιττά
ατέρμονα και αυτοφυή φυτρώνουν/
παχιά χαλιά, άσπρα με το πέλμα του τίγρη/
αναχωρητές και πρόγονοι πέτρινοι/
στην ίδια ηλικία/
συγγενείς που μυρίζουν άσπρο πιπέρι/
άσπροι τοίχοι οστρακοειδείς έν τω βάθει/
άσπρες κρήνες με σταματημένο νερό/
άσπρες σκιές δίχως πρόσωπα και χέρια/
το άγγιγμα σας είναι πράσινο σαν του ροζ τσαγιού/
τα οργανικά μαλλιά σας/
ψαλμοί των ανωνύμων ιάμβων/
εδώ είναι που ριζώσαμε εαυτοί του ύπνου/
που είναι θάνατος/
που είναι ένας θάνατος/
δε λέω για σας τους δυο/
που κι αν δε φαίνεστε/
εκεί είστε/
ζωντανοί μεχρι να μιλήσει η αυγή στην κύστη μου/
κι αν είναι η αγκαλιά σας τρυφερή όπως τότε/
ένστικτο των χεριών και λίγωμα στο δέρμα/
ούτε να ξυπνήσω θέλω (μη σας σκοτώσω)/
μα όλο τούτο εύχομαι/
ποιος αγαπάει το άγνωστο/
για πάντα;

photo: Vanessa Winship
Untitled from the series Almería. Where Gold Was Found
2014
© Vanessa Winship

Advertisements

2 thoughts on “ενώ κανείς άλλος δεν το ξέρει/ ενώ κανείς τους δε σε ξέρει

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s