θεραπαινίδες

IMG_1650.JPG
-το πάτωμα δεν είναι ουρανός!
σου λέω, κάθε φορά που συναντιόμαστε,
στο βαθύ κιβώτιο
με τα ασημόχρυσα βρύα/
λεπτός αέρας σαν οινόπνευμα,
κι ένα γλυπτό από παγωμένο αίμα,
δεν αναπνέουμε/
σαν ψάρια που αλέθουν τα χωράφια τους
με πηλό/
για να μετράμε έχουμε αστέρια
μέλλοντος,
κι αστέρια παρελθόντος/
για αυτό στον έρωτα,
όταν ακουμπάμε,
-κανέλα ολάχνιστη σε κόκκινο κρασί-
μεγαλώνει ο καιρός με τις γαζίες,
και τα λιόδεντρα καρπίζουν εκρηκτικά,
μεχρι που ξεραίνονται/
αυτό ήταν το και το πρώτο μάθημα:
ο θάνατος,
ειναι εντοιχισμένος στη ζωή,
σα δάκρυ/

-το πάτωμα δεν είναι ουρανός!
σου λέω, κάθε φορά που συναντιόμαστε,
μέτραμε, και κοιμίζουμε
τη φύση στο μπαλκόνι της
σαν την τροφό των γέρικων γλάρων/
όμως για μας,
τις θεραπαινίδες της φθοράς,
αυτο το πάτωμα,
είναι τουλάχιστον ένας ικανός συμβιβασμός.

photo: Douglas Prince
Untitled
1969
Film and Plexiglas

5 x 5 x 2.5 inches

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s