το κερί του χρόνου VI, VII, VIII από τη συλλογή «Ξηρασίες, η πρώτη μάχη»

IMG_1947-0
το κερί του χρόνου VI/ η πρώτη θρησκεία

στο κερί του χρόνου/
-όπως βαυκαλιζόμαστε να τον αγγίζουμε καταληπτό-
απουσιάζουν τα στολίδια της νεότητας/
κι ας τον ονειρευόμαστε -εν τη λευκή του γένεση-
ένα καταφύγιο της εκλιπούσας εφηβείας/
ή μια ενόραση των γηρατειών ή του θανάτου/
της διάρκειας, ή της έναρξης και της διακοπής/
ο χρόνος δεν υπήρξε ποτέ για λίγο/
ο χρόνος δεν υπήρξε ποτέ παιδί/
έχει πάντοτε την επίγνωση της απόλυτης απεραντοσύνης του/
όπως απλώνεται στο κρεβάτι σου και τραβάει τα σκεπάσματα/
ένα κρύο βράδυ που μιλάτε οι δυο σας σαν εραστές/
αυτή είναι μια φοβερή γνώση/
συνώνυμη μιας θεϊκής ουσίας/
σαν με ρωτούν για το θεό έτσι πρέπει να απαντώ/
ο χρόνος ειναι η πρώτη και η μόνη θρησκεία/
που αναγνωρίζω.

photo:Wynn Bullock (American, 1902-1975)
Navigation without Numbers
1957
Gelatin silver print
6 13/16 x 8 15/16 in.,
Collection Center for Creative Photography
© Bullock Family Photography LLC. All rights reserved

IMG_1953
το κερί του χρόνου VII/ η εξάλειψη της ετερότητας

ο χρόνος/
-μια αχόρταγη, ασθμαίνουσα, υδάτινη οντότητα,
άπειρου βάθους και έκπαγλης επιφάνειας-
καταπίνει την ύπαρξη/
σε δίνες και στροβιλισμούς,
πάντα εγωιστικά:
έτσι ώστε να ενσωματώνει το περιεχόμενο μιας ζωής
κατατμημένης/
στην αδρανειακή ροή της εντός πολυμερών κυττάρων ετερότητας/
πρήζεται σαν μια ελαττωματική χοληδόχος κύστη/
έτοιμη να διαρραγεί/
έπειτα ρεύεται τα σωθικά σου/
μαζί με του καθενός αδιάφορου και ασήμαντου πλάσματος/
ενώ ένα είναι σαφές και αδιαμφισβήτητο:
μόνο εσύ αξίζεις την αθανασία.

(παραλλαγή)

Ο χρόνος καταπίνει την ύπαρξη
πάντα εγωιστικά:
ώστε να ενσωματώνει την ουσία της
– αν και εντελώς μοναδική –
εντός πολυμερών κυττάρων ετερότητας.
Πρήζεται έτσι ο ίδιος, ως ελαττωματική χοληδόχος
έτοιμη να διαρραγεί,
ενώ απορροφά ηχηρά
την αφή της άμμου στα παιδικά σου βλέφαρα,
ένα καλοκαίρι που έτριζες στον ήλιο σαν χαρταετός,
όση αγάπη εκπορεύτηκε από τούτο το κορμί
απ’ όταν συνέλαβε την έννοια της αγάπης,
ή το τελευταίο ανθρώπινό σου χάδι,
πριν το μακρύ ταξίδι.
Έπειτα σε χωνεύει συλλήβδην,
μαζί με τα χάδια και τα καλοκαίρια
του καθενός αδιάφορου πλάσματος/
ενώ ένα είναι σαφές
κι αδιαμφισβήτητο:
μόνο εσύ αξίζεις την Αθανασία.

photo: Wynn Bullock (American, 1902-1975)
Lynne, Point Lobos
1956
Gelatin silver print
7 1/2 x 9 7/16 in.
Collection Center for Creative Photography
© Bullock Family Photography LLC. All rights reserved

IMG_1954
το κερί του χρόνου VIΙΙ/ το πένθος του λευκού

έτσι ο χρόνος, δένει τις ψυχές/
με ακραιφνή συμβόλαια μοναδικότητας/
εντός του συναρμοσμένου όλου/
κι αφού από φως παρήχθεις/
στο λευκό φως θα καταλήξεις/
παραδοθείτε! αυτό φωνάζει/
στην απεραντοσύνη του γεννήτορος/
επιστρέψτε στη βεβαιότητα του συναφούς/
μην απομακρύνεστε από τη θηλυκή σας ρίζα/
με αρσενικά κλαδιά και καρπούς και χρώματα/
γυρίστε το κορμί στο χώμα/
στην αντιστροφή της ύπαρξης/
από τη μήτρα που εκπορεύεστε/
στην αρνητική μήτρα του λευκού ορθογωνίου κενού/
εκεί που τρέμει ερεθισμένη/
η χωματερή όλων των χρωμάτων και των εμπειριών/
καιάδας των συμπληρωματικών/
το λευκό φως της λήθης/
του χρόνου, ο εντεταλμένος δήμιος/

IMG_1952

IMG_1951

IMG_1950

IMG_1949

IMG_1948

photo: Duane Michals
Young Soldiers Dream in the Garden of the Dead with Flowers Growing from Their Heads
1995
From the series Salute, Walt Whitman
Gelatin silver print
The Henry L. Hillman Fund
Courtesy of Carnegie Museum of Art, Pittsburgh

photo:Duane Michals
Grandpa Goes to Heaven
1989
Five gelatin silver prints with hand applied text
Carnegie Museum of Art, Pittsburgh
Courtesy of the Artist and DC

Advertisements

ένας χωρισμός/ Ξηρασίες, η Πρώτη Μάχη

Όσο βάραιναν οι μέρες,
τόσο καμουφλάριζε τα μάτια,
να μη φαίνεται η στάχτη,
κι ακουγόταν ένα τρέμισμα από φτερά ψαλιδισμένα,
σαν τα ζύγια των χαρταετών/
συχνά,
ακόμη κι εκείνη η γλυκιά βοή,
σαν πρησμένη σταγόνα,
κάθε που ξεκλείδωνε την εξώπορτα.
Έξω από εκεί,
μόνο κόκκινα σπαρτά/

κι όλο το χώμα κίτρινο,
πριν τη λάσπη/

κι όλα τα χωράφια της Αρλ
και οι αμπελώνες της Προβηγκίας,
κι ένα λίλουμ φορτωμένο βερίντιαν,
που άνθιζε σαν αφρός υαλοβάμβακα/
κι ο Ψεύτης Ήλιος
που στο ζύγι του,
διαχώριζε τα βάραθρα
σε έντιμα κι ανέντιμα,
με έναν χρυσό χαράκι/

Ό,τι του ‘μενε, ήταν πάντα μια πηχτή σκόνη,
που περίμενε το δάχτυλό της
να διακορευτεί,
και κάτι βάρκες που καίγονταν στα ανοιχτά
σαν τις κηδείες των Βίκινγκς,
ενώ τα ψάρια αμήχανα,
σφύριζαν στα ίσαλλα τη Φραγκοσυριανή/
Περήφανος βέβαια,
που από τη μέση του κρεμόταν ένα τέτοιο πουλί
βραστό βιολέ λουκάνικο/
κι ας έσκαγε η πόσθη του εδώ κι εκεί,
παραδομένη στην αποσύνθεση
της ζωής εν τάφω/
Μια μέρα, πήρε το παιδί στα χέρια
σαν βαλίτσα
και κρεμάστηκε με τα δόντια,
από ένα περιστέρι/
πίσω τους εκείνη οδυρόταν,
καθώς ξεμάκραιναν,
μες στη σφοδρή βροχή/

Αλίμονο, έτσι χωρίζουν
οι μικροαστοί:
λες και εφευρίσκεται ολόκληρη η ποίηση,
μέσα απ’ το σκατοεγώ τους.

ΚΛ 27/01/2015

Πίνακας: Belmiro de Almeida, Lovers’ Quarrel, 1887, λάδι σε καμβά, 89 x 116 cm, Museu Nacional de Belas Artes, Rio de Janeiro

 

(Εν)αιω-ρήματα (της Μαρίας Μάνδαλου)

p17-0404-portrait-of-edna-cannery-row-web

Τα μάτια σου απόψε
γυρεύω
σε λεωφόρο αορτή,
πόθος ανέγγιχτος,
γεύσης αιτία
στο κορμί μου

Να σταματάει ο μακελάρης
Χρόνος στο φανάρι
κι εμείς να περνάμε
στην αντίπερα όχθη
νάχουμε φύκια στα μαλλιά
και στίχους οργασμούς
στα χείλη

Να μη βλέπω
τα πρησμένα σου δάχτυλα
τους μαύρους κύκλους
της αγρύπνιας
τις αυλακιές του πόνου
στη μετώπη σου

Τα μάτια σου απόψε
γυρεύω,
ίχνη της άμμου
σε πανσέληνο σπάραγμα,
την αγκαλιά σου
να με ταξιδεύει
χιόνι στο απέριττο

Να μη νιώθω τη μυρουδιά
του αντισηπτικού να μη βλέπω
το φαρμάκι να σακατεύει
το πλωριό σου πρόσωπο
την ύδρα να θεριεύει
στα σπλάχνα σου

Το όνειρο που ζωγραφίζαμε
στο χάραμα
μόνο να βλέπω,
Ας ήταν και μισό,
ας ήτανε και ουτοπίας
νεύμα, κείμενο κρυπτικό
στης ενοχής μας τα μητρώα.

Απόψε αποτάσσομαι
τις υποσημειώσεις…

Μ.Μ.

photo: Wynn Bullock (American, 1902-1975)
Portrait of Edna, Cannery Row
1955
Gelatin silver print
9 1/2 x 7 ½ in.
Collection of Barbara and Gene Bullock-Wilson
© Bullock Family Photography LLC.

αισθήσεις, μια βαθμολόγηση/ η πλευρά της εποπτείας (από τη συλλογή «Η Πτήση και το Χιόνι»)

φωτογραφία 1

Για τον άνθρωπο/
ότι συνάγεται απ’ την εμπειρία του/
-δηλαδή μια φαινόμενη πρόσληψη ορατών τε πάντων και αοράτων-
είναι ένας κόσμος γυαλιστερός και πεντακάθαρος/
(όπως όταν φοράμε για πρώτη φορά/
τα σωστά γυαλιά)
άπειρος διαστάσεων και πολυπλοκότητας/

Αντιθέτως η άρνηση του εμπειρικού σύμπαντος

-η διαπίστωση της απουσίας του-
είναι μια θάλασσα εν βρασμώ τυφλότητας/
ερεβώδης και πηχτή/
ένα στρογγυλό μηδενικό δίχως παρακλάδια/
ένα κενό, ένα τίποτα/

Μεταξύ του λαμπερού απείρου και του ευτελισμένου μηδενός/
στερεοποιούνται οι αισθήσεις κατά φθίνουσα τάξη/
ώστε ανάμεσα στην πραγματικότητα/
και στην άρνησή της/
να μεσολαβεί/ 

ένα αδιάκοπο συνεχές, εκφυλιζόμενης εμπειρίας/

Οι διαφορές τους, ποιοτικές και πεπερασμένες/
-αν και λογίζονται απειράριθμες στον κορμό της συνείδησης-
διακρίνουν τους εαυτούς σε δικούς και ξένους/
σε θεϊκά πανέμορφους/
και σατανικά κακάσχημους/
(Δες εμένα, που ερωτεύομαι εσένα, που δεν ερωτεύεσαι κανέναν)
κι έτσι πάει μια σκάλα εμπειρίας και συναίσθησης/
με έρωτες και βάσανα/
κι αγώνες ζευγαρώματος/
που μας φέρνει ως την κερκόπορτα της ύπαρξης/

Εκεί κατάκοποι/ 

αλλά μόνοι, καταλήγοντας/

αγωνιζόμαστε για λίγο να κατανοήσουμε και το τέλος/

πριν συμβεί/
Όμως αυτό το τέλος, είναι στην πράξη ένα τέλος των αισθήσεων/

Και το τι έρχεται μετά/
δεν προορίζεται να κατανοηθεί/

φωτογραφία 2

art at display:
Robert Gober (American, born 1954)
The Ascending Sink
1985
Plaster, wood, steel, wire lath, and semi-gloss enamel paint
Two components, each: 76.2 x 83.8 x 68.6 cm; floor to top: 233.7 cm
Installed in the artist’s studio on Mulberry Street in Little Italy, Manhattan
Collection of Thea Westreich Wagner and Ethan Wagner, New York
Promised gift to the Whitney Museum of American Art
Image Credit: John Kramer, courtesy the artist
© 2014 Robert Gober

photo: Wynn Bullock (American, 1902-1975)
Point Lobos Tide Pool
1957
Gelatin silver print
7 9/16 x 9 ½ in.
Collection Center for Creative Photography
© Bullock Family Photography LLC