εγκιβωτισμός ΙΙ/ αρρυθμία


Ισχυρή η νύχτα με καταβρόχθιζε. Κι αν ανοίξαν τα φτερά της στον αέρα, αυτά εγώ νιώθω, μόνο τα χείλη της ζέστα πάνω σε ένα ροδοπέταλο, ώστε ο χειμώνας να μην εκπληρώνεται μέσα στον πάγο του. Σάλευε αργά στη ζέστη του θαλάμου, μια υδαρή κάμπια με ματωμένο στέμμα. -Συγκεντρώσου: Σε περίπτωση κολπικής μαρμαρυγής, οι σφίξεις γίνονται ακανόνιστες, σαν φτερούγισμα παγιδευμένου πουλιού. Να καλέσεις άμεσα τη νοσοκόμα του ορόφου. Ορίστε εδώ το χειριστήριο με το κόκκινο μπουτόν. Ρυθμονόρμ, ανά 4 h, διπλή δόση. Αν δεν αναταχθεί, επαναλάβατε. Η ζωή, δεν είναι ένα παγιδευμένο πουλί σε ξόβεργα. Είναι ένα ρυάκι με λάσπη. Γι’ αυτό, καλύτερα να ανατρέχεις στην υδρόβια πανίδα, στην πυκνότητα του χρόνου ως ύλης και όχι ως διανύσματος. Το χρόνο μετρούν οι σφίξεις, κανονικές ή ακανόνιστες, μια άλλη προσέγγιση ενός κοσμικού εκκρεμούς. Γι αυτό με τα χρόνια, μετοίκισαν σε έναν καιρό που δε μιλάμε για αυτόν, παρά τον προσπερνούν οι ώρες και δεν εγκαθίστανται, μια άρνηση της υποκείμενης πραγματικότητας ως έχει.
Επιστροφή στους γυρίνους.
Το άλλο απόγευμα δεν θα υπάρχουν σύννεφα, μόνο μια πούδρα μαλακιά, σα δροσερό βρεφικό μάγουλο. Και χιόνια στα μαλλιά, πολλών ετών χιόνια. Οι καιρικές συνθήκες πραγματοποιούνται ταυτόχρονα, εντός του κύβου. Όπως μεγαλώνει το δωμάτιο, στην έκταση του χώρου, τα γεγονότα περιέχονται και συμπιέζονται  στην αλληλουχία της αιτιότητας. Τα μαλλιά αρχίζουν να πέφτουν ελεύθερα, μαλλιά σε ελεύθερη πτώση, όλο και πιο γρήγορα, μαζί, όλα εκείνα που είναι μαζεμένα σε συκώτι, νεφρούς και πάγκρεας. – Συγκεντρώσου: στην απώλεια τριχωτού, να ανακαλείς το μουσείο Ben, με έμφαση στα νύχια, και τη δράση le présent dans le passé.  Σε αυτό το στεγνό χολ βλέπεις την πορφυρή αλεπού, που κατεβαίνει τη σκάλα μαζί με ένα αρσενικό τσακάλι. Μόλις ξημερώνει η Παρασκευή, οι πατημασιές τους γδέρνουν την ξερή μοκέτα, μια μικρή ροζ γλώσσα αχνίζει με ιδρώτα τα κάγκελα. Στην αναρχία της ανθοφορίας να αντιτάσσεις την επιλογή της καλλιέργειας.  Όταν η φύση αφήνεται να ανθίσει άναρχη, θα υπάρχει πάντα ενα μελανό χωράφι, πριν το Μέλανα Δρυμό.

photos: 

Shomei Tomatsu

Atomic Bomb Damage – Wristwatch Stopped at 11.02, August 9, 1945, Nagasaki, 1961
1961
Gelatin silver print on paper
253 x 251 mm

Tokyo Metropolitan Museum of Photography, Tokyo

Sophie Ristelhueber (born 1949)

Fait #46

1992

71 photographs, gelatin silver prints mounted on aluminium

Object, each: 1000 x 1240 x 50 mm

National Gallery of Canada, Ottawa.

 

]

ήθος της πέτρας

Κάθε φθινόπωρο το χέρι μου βαραίνει,
και μια πέτρα ευθύνεται προς τη μαλακή της υπόσταση, 
ενώ μιλώ, 
η νύχτα διατηρείται,
και τ´άδεια δωμάτια με τα φώτα σβηστά, προστίθενται,
χρόνια ακούγονται τεθλασμένα, σαν κοριτσίσιο γέλιο, 
κι ένα υδρόπτερο αναλύεται 
σε μια θάλασσα από νέφτι.  
Λέω, 
– είναι καιρός πια, να γίνει 
η ζωή μας αλήθεια,
το κρασί να μεγαλώνει 
στο γυάλινο δέντρο του,
κι αβρά παλικάρια 
να φυτρώνουν ελεύθερα, 
δίχως τ´αυγά τους,
κατασκευασμένα, 
ελαστικές σπερματίδες σε λανθάνουσες έλικες. 
Στον τοίχο πικρή,
μια εικόνα της αγάπης -με
μαρτυρικά από τη βάφτιση – 
εσωστρέφεται/ 
Εκείνες οι μέρες που χάθηκαν μέσα σου,
-τ´ορκίζομαι πάλι-
θα υπάρξουν ξανά,  
στο δικό μου κορμί, 
με δικά μου μετρήματα. 
photo: 

Pieter Hugo

Green Point Common, Capetown

2013

© Pieter Hugo

Courtesy Stevenson Gallery, Capetown/Johannesburg and Yossi Milo, New York