εμφιάλωση/ ο αμείλικτος χρόνος

 

Όταν αντίκρυσα τη σοβαρότητα του χρόνου,

το ακραιφνές της αντίβαρο/

πότιζε ήδη τις στάχτες μου,

με δροσερό αεράκι/

Τα μικρά παιδιά

μεγάλωναν μες στις τσέπες τους

όμως εγώ γερνούσα

ένα αγόρι άφυλο/

Τα φτερά μου,

φύτρωναν προς το σώμα μου/

(ενώ θα έπρεπε να φυτρώνουν από)

κι όλες οι φλέβες μου διασκευές/

προς ένα εξοβελισμένο drainage.

Απ’ τον διαξιφισμό τους,

στα δόντια και στα μάγουλα/

ένα αηδόνι ασφαλισμένο στον καυγά

δήλωνε τις μέρες/

Έβραζαν αυτές ατάραχες

ως αστρικά φωνήεντα

και με διαμέλιζαν/

τέτοιος είναι ο χρόνος, εξ´ ορισμού/

Εν τέλει η ζωή μου έτσι ζάρωσε:

μετρώντας την αρνητικά/

Κι αν υπήρξε ένας καιρός

που την περιείχε με την ουσία της,

δεν τον θυμάμαι/

η ουσία εμφιαλώνεται μαζί με τον ξενιστή της/

(απο τη συλλογή «Η Πτήση και το Χιόνι»)

photo: Hajo Rose (German, 1910-1989)

Untitled (Self-Portrait)

1931

Gelatin silver print

23.9 × 17.9 cm

The Museum of Modern Art, New York

Thomas Walther Collection. Gift of Thomas Walther

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s