l’odeur de la mort

05_giacomelli-web

‘Οπως «επέσυρε την μήνιν»/
της σαρκός θνήσκουσας/
το νυχτερινό καπέλο του θανάτου
αναρωτήθηκε:
-πως διαστέλλεται ο χρόνος με το χιόνι;
μια αναπνοή,
στην αιθυλική αλκοόλη,
πριν την εξάτμιση/
-μα να αυτή η δροσιά είναι που με καίει/
κάθε μια μέρα
συνοδός της/
κι όσοι αποχωρούν συνωστίζονται/
στην άκρη μιας ρεματιάς
ξινό κρασί παντού στα δόντια/
μα οι πληγές, πληγές/
Παίζει με την τρομπέτα/
κλαρίνο ακούγεται/
εκτός πλαισίου, εκτός εικόνων/
εκτός της μουσικής που δεν την ήξερε/
εκτός διαμορφώσεων
και συνηθειών
και ανθρώπων παλαιών με κόκκινα δάχτυλα/
από τη λάσπη του λόγγου/
των παθών
και των μανάδων
των μονάκριβων γιών/
άγιος μυροβλήτης αναδυθείς εκ του βορβόρου/
μ’ όλα τα κρίματα τη βία και τα οράματα/
ένας αγώνας με το χώμα/
-τι χάνεται;
ή
-τι χάθηκε αδερφέ;/
Όλα χαθήκαν/
όσα υπήρξαν και μόνο αυτά/
μια βόλτα περάσαμε και χαιρετηθήκαμε/
στους ίδιους διαδρόμους, στα ίδια δέντρα/
δεν αλλάζει το τετέλεσται με τίτλους ευγενείας/

Σε όσους ανταμώσεις από κείνους/
πες, καλά είμαστε/
εμείς, οι υπόλοιποι/

(για τον Β.Τ.)

photo: Mario Giacomelli (1925-2000)
From the series Scanno Italy, Scanno
1959

<

div class=»text_exposed_show»>

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s