Ειδύλλιο του αιώνιου χρόνου

image

Μόλις διαλύθηκες μες στο λευκό της σώμα,
οι κόρες των ματιών σου
σαν ήλιοι εξερράγησαν/
εκείνη σε αγκάλιασε τόσο τρυφερά,
που το δέρμα σου κλαίει από τότε στην ανάμνησή της/
ωστόσο το φεγγάρι, εκεί ήταν και φώτιζε/
Όλο αυτό το φως ρωτήθηκε για το χρησμό, και είπε:
-θα είσαι πάντα κεντημένος μες στο χάδι της/
θα αγαπάς ότι αγαπά:
νερό, φεγγάρι, σιωπή και νύχτα,
και την απέραντη ασημένια θάλασσα,
κι οι μέρες θα χαράζουν ατέρμονες ροές συνείδησης και πλεύσης/
ένα ποτάμι κυκλικού διαλογισμού/
και μια ασπίδα εκούσιας τυφλότητας/
Στο δωμάτιο αυτό θα ανάβει ένα κερί/
(της θλίψης που κανάκευε τους ώμους/
στην γαλάζια τους γύμνια)
τέλος,
το μέρος που δε θα είστε,
ας μείνει εκτός/
ακόμη κι ο ίδιος ο θάνατος,
ας το τυλίγει ατελείωτος/
αρκεί που μακριά του οι βάτραχοι/
θα χαίρονται των μυών τους την ανάταση/
και οι πέστροφες το φθινοπωρινό σεργιάνι/

photo: Walker Evans
Couple at Coney Island, New York
1928
Gelatin silver print
8 x 5 13/16 inches
The Metropolitan Museum of Art, New York, Ford Motor Company Collection. Gift of Ford Motor Company and John C. Waddell, 1987

Αναρτήθηκε από το WordPress για το Android