le temps perdu

image

Το βράδυ πάλι/
είδε το τρίχρονο με το σωσίβιο  και τον μανδύα φωτός,
που γελούσε κακαριστά
στον ξινό αέρα/
ροκάνες κροτάλιζαν,
η ανάσα του μύριζε μασημένο σπίρτο/
στα μάτια δύο κόγχες με μνήματα,
όπως στο πρώτο πρώτο όνειρο,
δώδεκα του Δεκέμβρη/
 
είπε:
-έφερα τον χρόνο που περίσσεψε/
θα τον κάνουμε γαλάζιο έρωτα,
θα τον κάνουμε γυναίκες με κόκκινα μαλλιά, 
που εγκαταλείφθηκαν να ανθοφορήσουν ηλιοτρόπια σε άλλα χέρια,
θα τον κάνουμε ταξίδια με το καΐκι,
που χάσαμε εκείνη την άσπρη μέρα/
με τους βράχους στην πλώρη 
και τον βρεγμένο καπνό/
θα ερωτευτούμε μια κοκάλλινη Harley, δίχως κράνος/
θα γεννήσουμε κι άλλα παιδιά,
θα αγαπήσουμε κι άλλους σκύλους…

ενώ βούλιαζε γοργά ως τη μέση στη μαύρη λασπη,
κι ο μανδύας άρχισε να σβήνει/

ποιός να τον πίστεψε; 

photo: John Pfahl (American, b. 1939)
Wave Theory I-V, Puna Coast, Hawaii, March 1978
1978
From the series Altered Landscapes
Chromogenic development (Ektacolor) process prints, 1993
George Eastman Museum, purchase

Advertisements

3 thoughts on “le temps perdu

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s