Η συνείδηση ΙΙ/ διάλογοι με το εκτοπλασματικό κορίτσι

[και πάλι, η ζωή που διαρκεί]

Η διάρκεια είναι μια έννοια δευτερογενής,
δίχως όρια
-λέει το εκτοπλασματικό κορίτσι-
υπόδουλη της γένεσης του χρόνου
και των ορισμών του.

Γι’ αυτό κάθε
εκδοχή του εγώ,
όσο αστραφτερή ή τιποτένια,
στη συνείδησή μας,
ή στην συνείδηση των άλλων,
υλοποιείται εξαντλητικά μες στο χρόνο,
σε ένα κύκλο διαστολής-συστολής,
μέχρι που συρρικνώνεται ξανά,
στην γενέθλια μήτρα/

Ζούμε πλήρως μια τέτοια ζωή με διάρκεια/
ενώ η μέτρησή της,
σε ανεξάρτητα ιδεατά σημεία ελέγχου,
δεν πραγματοποιείται ποτέ.

Και τι είναι η ζωή;
μια θυμέλη των ερειπωμένων θεάτρων,
μια θυμέλη του φαίνεσθαι.

Ενδημεί το ίδιο στη ζέστη
και στο κρύο,
αναπνέει σ’ αυτήν την αφηρημένη βροχή/
μα είναι μόνο μία εντύπωση/
κι όσα ζούμε με ήλιο ή με ξερό άνεμο ή με συντροφιές
ή με τόπους
αντλούνται και συλλαμβάνονται
περίπου σαν ένα στατικό,
ηχογραφημένο τραγούδι,
που δεν υπάρχει
αν δεν ακουστεί/

 

Photo: Michael Plitz.

Haus-Rucker-Co
Mind Expander
1967 Vienna
Epreuve gélatino-argentique

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s