προσχέδιο/7. μάρμαρο

1010896_10151686247858874_373170022_n

…Όταν μπαίνει η αδελφή της στο δωμάτιο, ακολουθεί μια γραμμή που φυτεύει στα σπλάχνα του σπιτιού αυτός ο ήλιος. Έχει μόλις λουστεί κι ανεμίζει τα πυρά μαλλιά της μοιράζοντας, λεβάντα και πράσινο σαπούνι, σε κάθε βήμα. Την αγκαλιάζει απαλά γύρω από τους ώμους και της αφήνει ένα δροσερό φιλί στο λαιμό, αισθάνεται να την σαρώνει μια μητρική συναίσθηση, αρκετά κοντά στην ηλικία της και αρκετά μακριά από την αδελφική αγάπη. Είναι έτοιμη να κάνει δικά της παιδιά; Η Φωτεινούλα ακροβολίζεται απέναντι μ’ ένα χαμόγελο ως τ’ αυτιά.
« -Τι είναι καλό μου; Τέλειωσες; Ούτε με φώναξες να σε ξεπλύνω.»
«- Βρε είμαι ολόκληρη γυναίκα πια τι με περνάς; Για κοίτα…» Κι ελευθερώνει μέσα απ’ το μπουρνούζι της ένα βαρύ και μεστό στήθος σαν αναγεννησιακή κρήνη, με σκληρές ροζ θηλές. Ένα γλυπτό προμαχώνα καμωμένο από μυρωδάτο μάρμαρο.
«- Για σκεπάσου σε παρακαλώ που πήρες θάρρος και νομίζεις ότι έγινες γυναίκα! Έτσι είναι οι γυναίκες;»
Κι αρχίζει να τη γαργαλάει μέχρι τελικής πτώσεως. Ο παγωμένος βοριάς παγιδεύει τα γέλια τους και τα ολισθαίνει σε ολόκληρο το χωριό. Ακούει η Ελευθερία στο φούρνο του Μουζέλη και χαμογελάει. Ακούει ο Καμπούρης στο παντοπωλείο, ξαφνιάζεται και μετά καταλαβαίνει. Ακούει αυτός την ώρα που είναι έτοιμος να πατήσει μια σι ύφεση ελαττωμένης ενάτης. Αλλάζει τα δάχτυλα του αριστερού χεριού και φτιάχνει μια ελαττωμένης πέμπτης…

φωτο: Jindrich Hatlak – Nude, 1930s

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s