εγκιβωτισμός ΧΙΙΙ/ η λίμνη

arbus-child-in-a-nightgown-wellfleet-mass-1957-web

Προς το τέλος τα όνειρα εξελίχθηκαν σε ένα έκδοχο της πραγματικότητας, με όρια ασαφή. Μόλις ερχόταν ο ύπνος ενισχυμένος και μεταλλικός απ’ τα υπνοσεντόν, έβγαινα σε αυτήν την πόλη, όπως φυτρώνει στο τσιμέντο ένα αγριόχορτο: με πείσμα για να ζήσει. Τα σημάδια της εξαφανίζονταν κάτω από το βήμα μου, μα έβρισκα τον δρόμο μου κοιτώντας ψηλά, τους γλάρους να εφορμούν στα σκουπίδια. Μου φαινόταν πως είχαν περάσει χρόνια όπου μοιραζόμουν φαγητό μαζί τους, μέσα στις άστεγες θάλασσες. Όποτε περνούσα από χαμηλούς λόφους και λειμώνες, κρυβόμουν για λίγο στη ρίζα των λουλουδιών και υποκρινόμουν το χώμα. Τα μάτια μου όπως έσβηναν με το νερό της βροχής,  έμοιαζαν με κάρβουνα που χωνεύουν στον ασβέστη, και τα μαλλιά μου μύριζαν ρετσίνι και λιανά κλαριά, καπνισμένες λινάτσες και οξειδωμένες σιδερόβεργες, σαν να δούλευα ξανά εργάτης στα ευβοϊκά καμίνια.  Ποιος από τους φίλους να θυμόταν πια, εκείνο το κομμάτι μου; (την προλεταριακή μου πινελιά στη νιρβάνα του νερόβραστου διανοούμενου;) 

Έπειτα έφτανα ξανά και ξανά, σε εκείνη τη λίμνη (που πολύ θα ήθελα να ήταν ποτάμι, όμως ήταν λίμνη.)

Την πρώτη νύχτα που περπάτησα στο νερό της,  ξυπόλητος, ως τη μέση της γάμπας, αισθάνθηκα το χάδι της σαν αιθέριο σύννεφο, κι αναγκάστηκα να σκύψω και να δοκιμάσω με τα χέρια τη θερμοκρασία και την πυκνότητα. Είδα το κορίτσι του 407, που κατασπάραζε γονατισμένη, ένα λευκό περιστέρι, τα μαλλιά της καστανά κολλημένα στο μέτωπο οδηγούσαν την εικόνα προς το ματωμένο πηγούνι, το βαρύ στήθος και το εφηβαίο, σαν πλευρές ενός ισοσκελούς τριγώνου. Τριγύρω οι σταγόνες του νερού και του αίματος σε ελεύθερη πτώση, διατηρούσαν το σχήμα κατά την κάθοδο, σαν ένα απειρομερές όλον με διακριτές οντότητες, κάποιες στιγμές ακινητοποιούνταν, έπειτα συνέχιζαν ως τη σκοτεινή επιφάνεια, δίχως να αναμειγνύονται ποτέ. Ακόμη κι όταν με αντιλαμβανόταν το κορίτσι, δεν άφηνε το πουλί από τα δόντια,  μόνο κουνούσε το κεφάλι της δεξιά αριστερά, σαν να ήθελε να το ξαναπνίξει (ή σα να ήθελε να μου δείξει ότι αρνιόταν την εικόνα μου, μέσα στο χώρο της.)Τι μας διδάσκει τούτη η παραβολή: ο θάνατος, για τον καθένα μας, είναι τόσο προσωπικός, όσο και αμετάκλητος (ούτε συμβιώνεται, ούτε κοινωνείται, και φυσικά, ούτε αναιρείται.) Στα δεξιά, έβλεπα τη μάνα μου που μάζευε νερό σε έναν ταχυβραστήρα και το έχυνε ζεματιστό πάνω σε έναν κόκορα, τα πούπουλά του που ξεκολλούσαν σαν αφρός ενώ η ατμόσφαιρα βάραινε με την οσμή της καυτής κοτοπουλίλας. Στο τέλος τον καψάλιζε πάνω από μια φλόγα που έφτιαχνε με ένα μπαμπάκι βουτηγμένο σε πράσινο οινόπνευμα. Πάντοτε θαύμαζα τον τρόπο που σκότωνε τα κουνέλια, τα πιτσούνια και τους κόκορες: με την πανάρχαια ψυχραιμία του ανθρώπου, που πρέπει να σκοτώσει για να φάει. Δεν θα έφτανε ποτέ κανένας από μας, σε τέτοια επίπεδα συνειδητότητας. Στα αριστερά μου ο Αβεσσαλώμ – τρίτος γιός του προφητάνακτα – κράδαινε την κόμη του απελπισμένος, ενώ το κρανίο του έλαμπε γυαλιστερό μες στην υγρασία. Στο στήθος του μια φρέσκια πληγή αιμορραγούσε. Κάπου εκεί υπήρχε ακόμη μια παραβολή, μα δεν ήμουν σε θέση να την ανασύρω. Εκτός που έβλεπα πολλούς, μέσα στη μέρα, που έφεραν την κόμη τους, απελπισμένοι, σαν ένα ψόφιο, λούτρινο ζωάκι.
-Τι θα ήθελες να είσαι αν δεν ήσουν η μοίρα μου; ρώτησα το κορίτσι.
– Ούτε που γνωριζόμαστε, απάντησε αυτή, δίχως να μιλά.
– Τότε γιατί συναντιόμαστε εδώ;
– Απλώς νομίζεις ότι πεθαίνουμε μαζί, για αυτό προβάλλεις ένα κοινό όνειρο για το καθαρτήριο. Εγώ δεν είμαι καν κορίτσι. Ούτε κι εσύ είσαι αγριόχορτο. Ξέρω μόνο πως παλιά, όταν εσύ ήσουν μαύρο κάρβουνο, εγώ είχα υπάρξει αυτό το λευκό περιστέρι.
Τώρα είμαστε κι οι δυο, ένα γκρίζο τίποτα.

photo: Diane Arbus (1923-1971)
Child in a nightgown, Wellfleet, Mass., 1957
1957
Silver gelatin print
© Diane Arbus/The Estate of Diane Arbus LLC

Advertisements

5 thoughts on “εγκιβωτισμός ΧΙΙΙ/ η λίμνη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s