πετροχελίδονα

Πάει καιρός που κοιμάμαι μες στους ίσκιους,
ένα περιστέρι όπως έγινε κι ο ύπνος μου/
από ξω περνούν τα χερουβείμ,
άτριχοι γέροντες δίχως τις γριές τους,
έπειτα οι γριούλες μόνες τους,
η συμφοιτήτριές μου Γιώτα και Αφρούλα,
ο Φλέσσας, ο Χρήστος ο Φερλές/
εύκολα όνειρα,
με εύκολους ονειροκρίτες/
αδειάζουν ένας ένας το ποτήρι του στις τάβλες του δαπέδου,
κι ο ύπνος μυρίζει τσίπουρο,
καρπούζι κι αγιόκλημα του Μασταμπά/
μια Oldsmobile Delta 88 Royale του ’73,
διασχίζει τη γέφυρα στο φιλμ
«Υπάρχουν πράγματα να κάνεις στο Ντένβερ
όταν είσαι νεκρός»
κι ο Τομ Γουέιτς ψέλνει έναν ψαλμό σε πλάγιο δεύτερο/
Μετά γεννιούνται τα ποιήματα σαν πετροχελίδονα:
μαζεύουν φόρα πριν να εκτοξευτούν
και τα δίνουν όλα σε ένα χτύπημα/


photo: Tom Goldner
Lake
2015-16
Silver gelatin print

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s