τα κορίτσια

Δεν εκχωρείται η αθωότητα,
ούτε και η μακρινή μας – πλέον- εφηβεία εκχωρείται,
τα στριμωξίδια γύρω απ’ τα κορίτσια
των μεθυσμένων μας λυγμών
ή οι άσφαιρες βόλτες έξω από τα σπίτια τους,
για εμάς τους ξελιγωμένους κορμοράνους/
όσα τσιτάτα αποστηθίζαμε,
από καταραμένους ποιητές
κι ακόμη κι αυτά τα ίδια τ’ όνοματά τους,
με τα τρυφερά τους σύμφωνα,
που τώρα μου διαφεύγουν
λεπτομερώς,
μα υπήρξε ένας καιρός που τα απήγγειλα με ευλάβεια,
δεν εκχωρούνται επίσης/
κι ενώ τα κεριά μας λιγοστεύουν σταθερά προς
την απογευματινή τους
αγρανάπαυση,
ένας μολυβένιος ουρανός που απομακρύνεται ενοχικά
από τις πρώτες μας αρνήσεις,
έρχεται πια συχνά και ξαναγεύεται,
μια τζούρα από τσιγάρο Όσκαρ στο χρυσοπόρφυρο πακέτο
ή
το μελένιο πάνω χείλος της,
στο πίσω υπόστεγο
με τη βροχή,
όπου μεγάλωνε στη λάσπη εκείνο το μοναχικό γαρύφαλλο,
και τα φαντάσματα των πωλητών της λαϊκής,
άλλαζαν ρούχα πριν αντικρύσουν τη νύχτα της Δευτέρας._
ΚΛ – 24/01/2018

photo: Clarence H. White (American, 1871-1925)
The Ring Toss
1899
Palladium print

Advertisements

γράμματα σε ένα νέο ποιητή

Ανοίγω τον άνθρωπο στην ερημιά,
κι από τις ρηχές ρωγμές του,
φεύγουν ελάφια και λυγμοί και σύθαμπα,
μα ούτε μια λέξη/
κι ο ξοδεμένος έρωτας στουμπώνει τις πληγές του
και κάποιες νύχτες με στυφή πανσέληνο,
όλα τα ράμματα τ’ αλλάζει
σε γαλάζιο φως/
σ’ αυτό το φως θα μαρτυρήσει,
πλάι στα «Γράμματα σε έναν Νέο Ποιητή»,
που του είχε δωρίσει εκείνη η φιλόλογος
με τα ελαφίσια μάτια.
Με τους θερμούς επαίνους της,
τις συμβουλές,
την προτροπή της προς την ποίηση/
κι ας γύρευε αυτός
μόνο τα μάτια της
ή έστω να σφαλίσει για πάντα μέσα του,
τα ελάφια των ματιών της/
ο έρωτας βρίσκει τα αγόρια,
πολύ πριν να προλάβουν,
να γίνουν νέοι ποιητές._
ΚΛ – 14/01/2018

photo: Hugo Erfurth (Dresden)
Clotilde von Derp-Sacharoff
From Der Kunstlerische Tanz Unserer Zeit [The Artistic Dance of Our Time] p. 23
Published 1928