ένα κοπάδι καριμπού

Κάθε μικρόκοσμος θρέφει το Θεό του, μα είναι προφανές ότι αυτή η συνθήκη, που είναι αποτελεσμα τυφλής πίστης, είναι περιορισμένης διάρκειας κι εξαρτάται από αυτόν τον ίδιο το Θεό. Για παράδειγμα ένα κοπάδι καριμπού, που χάνει τον κυρίαρχο αρσενικό βηματοδότη του σε μια χαράδρα του παγετώνα, συνεχίζει να ακολουθεί τα ίχνη του, ακόμη κι αν γνωρίζει ότι αυτοκτονεί. Και μια τέτοια εξέλιξη θα συμβεί αργά ή γρήγορα είτε νομοτελειακά, ως μια κοινωνική κατασκευή που οδηγείται προς το τέλος της (οπότε έχουμε μια περίπτωση διαλεκτικής διευθέτησης του σχήματος εξουσίας που έχει δημιουργηθεί) είτε από απλό ένστικτο που θα υπερκεράσει ακόμη κι αυτό τον κυρίαρχο ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Αυτό σημαίνει «τυφλή πίστη», που οδηγεί στις μέρες μας, στην ανθρώπινη παράνοια του φονταμενταλισμού. Ο συγκεκριμένος «μικροκοσμικός» θεός έχει βέβαια «χρισθεί» επί κεφαλής, αφού πρώτα έχει συστηθεί ως οντότητα που ζει και γερνάει μαζί με τις οντότητες που οδηγεί, ένας βασιλιάς πολύ περισσότερο ή ένας φύλαρχος, παρά ένας Θεός.
Από την άλλη ένας Θεός που συλλαμβάνεται ως ένας πάνσοφος και αιώνιος γέρων, όπως τα απόλυτα όντα των μονοθεϊστικών θρησκειών, καταρχήν, στερείται την πορεία προς τη γήρανση δηλαδή στερείται τον ίδιο το χρόνο. Κι ο χρόνος είναι η εξέλιξη, η ομορφιά της εικόνας που ανοίγεται απ’ το σκοτάδι της πλήρης, κι έπειτα επιστρέφει σε αυτό, στο εννοιολογικό σύνολο του όλου, συμπληρωμένη. Επίσης η μοναξιά ενός τέτοιου παντοτινού Θεού, στο «νυν και αεί», είναι συντριπτική. Διότι δεν ακολουθείται από άλλο πλάσμα στην ωρίμανση ή ακόμη και στην άτολμη στατικότητα.
Και οι θεοί θα έπρεπε να γεννιούνται και να γερνούν, ακόμη και να πεθαίνουν. Ο Ιησούς είναι ένα τέτοιο τρανταχτό παράδειγμα. Η σύλληψη του θεανθρώπου είναι ουσιαστικά το δώρο του Χριστιανισμού στην ανθρωπότητα. Όπου ο πιστός αποκτά το προνόμιο να πορεύεται με το Θεό του, όπως το κοπάδι των καριμπού μες στον παγετώνα, σε ένα σχήμα που φαίνεται να λειτουργεί ιδανικά και για το κοπάδι και για τον βηματοδότη του. Η ζωή χρειάζεται και γκέμια και συντροφιά._

σειρά [cogito και εμπειρία]

ΚΛ – 01/08/2018

έργο: Dale Cox (b. 1969)
Cold War Reliquary
2014
Mixed media Wood acrylics gold enamel metal rock glass
Dimensions variable
Created for the Blake Prize

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s