προθάλαμος

Όταν θα γίνεις ανάμνηση
οι στάχτες σου
θα ακροβατούν
ουράνιο εναιώρημα
σε κείνο τον ιστό που φτιάξαμε
από παιδιά
ονειροπαγίδα
κι η συνοχή τους
θα υποσκάπτεται
απ’ την ατομικότητα
του κάθε κόκκου
σαν ένας διαρκής βιασμός
που αποτάσσεται
τη βία του
καταργώντας
την κλιμάκωση
τη διάρκεια
και το ορμέμφυτο
τα πόδια σου
θα μεγαλουργούν
κρυστάλλινα δόρατα
ως υπήρξαν
γεμάτα κόκκινο
αίμα
και κόκκινο κρασί,
θα θρυμματίζονται
και φίνα θα ματώνεις
κρασί και γυάλινες
καρφίτσες
κι η νύχτα που ξέρει
πώς
να γυαλίζει τα άστρα πιο δυνατά και από το ίδιο τους το φως
θα επιχειρεί
να σβήσει όσες φωτιές απλώθηκαν στη μέρα
σαν σαλιγκάρια
γεμάτα άγχος για ζωή στον ήλιο
δίχως βροχή

μα για τον επιούσιο
οι άνθρωποι ακόμη θα σκοτώνονται
ένας ένας

και εσύ θα στέκεις
στην άκρη το ίδιο
αδιάφορος
κι ανόητος δανδής,
ένας προθάλαμος αναμονής
για πεθαμένους·

από τώρα να στο πω
πριν γίνεις ανάμνηση·
κι εσύ
νεκροτομείο
θα καταλήξεις,
επαναστάτη μου._

ΚΛ – 14/11/2018

photo: Yves Klein (1928-1962)
Leap into the Void
1960
Black and white argentic print
© Succession Yves Klein c/o Adagp, Paris
© Photo Collaboration Harry Shunk and Janos Kender
© J. Paul Getty Trust. The Getty Research Institute, Los Angeles

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s