το χρώμα που απομένει

Γεμάτα χρώμα
στάζουν τα ποιήματα
απ’ τα όνειρα/
μια λίμνη με χρυσάνθεμα
ένας μαχαιρωμένος γλάρος
το άλικο – του έρωτα – το θάμπος
στο στήθος της
ιώδης άλως,
κι η τερακόττα
στη γραμμή της πλάτης/
τυφλό φως πριν
την μπλε στιγμή που σιώπησε τη μάνα μας
έπειτα από εβδομάδες αφωνίας
κι εκείνες οι υποκίτρινες πτυχώσεις
ενός ημιθανούς δέρματος·
όλα σημάδια πώς το χρώμα
είναι αρκετό/
όμως
λευκή
κατάλευκη
του χρόνου η νυχιά,
μαύρο
κατάμαυρο
του θάνατου το χάδι
για αυτό όταν γράφονται
ασπρόμαυρα ψυχορραγούν·
ανήμπορος να υπογραμμίσει αλλιώς ο ποιητής
τις αναγκαστικές
φωτοσκιάσεις._

ΚΛ – 08/06/2019

photo: Oscar G. Rejlander (British, born Sweden, 1813-1875)

The Infant Photography Giving the Painter an Additional Brush

c. 1856

Albumen silver print

6 × 7.1 cm (2 3/8 × 2 13/16 in.)

Courtesy The J. Paul Getty Museum, Los Angeles

 

Θεών νταμάρι

(στον Γιάννη Τ.)

Η πόλη μου είναι μια κραυγή

δεμένη σε ένα βράχο·

κατακόρυφα μεγαλώνει

οριζόντια μεγαλώνει

η κραυγή της πόλης μου

ήρθα και σου έφερα τα κλεμμένα

μα το κεφάλι σου ήταν

ασπίδα της βροχής

αντεστραμμένη

κατακόρυφα μεγαλώνει

οριζόντια μεγαλώνει

η ασπίδα σου

εγώ ας μικραίνω•

μια σφαίρα σαλιώνω

που έχει τον ιδρώτα σου

κι είναι μέταλλο ευγενές

είναι λευκόχρυσος

θα πάρει τη ζωή

που ποτέ δεν πρόσφερε

όλο ψέματα και χάδια

σε ένα πηγάδι

σθένους

στα χέρια εμείς πιανόμαστε

τα χέρια δίνουμε

άγνωστοι άνθρωποι

που μας δένει ο κοινός νεκρός

που τον βλαστημήσαμε

και τον επαινέσαμε

μα τώρα δεδικαίωται

καθώς

στο ναό παρείσφρησε

ένα αφρικανικό χελιδόνι

πάνω από το φέρετρο

πετά,

μαύρο φέρετρο

και λευκές δαντέλες

η κοιλιά του·

φωλιάζει

στο δεξί μάτι του Ιησού παντοκράτορος,

ταΐζει τους νεοσσούς του

μερικά σκουλήκια

που βρίθουν στο κοιμητήριο

παρά

το βραχώδες έδαφος·

δύσκολο για τους εκσκαφείς

δύσκολο και για τα φουρνέλα._

ΚΛ – 05/06/2019

photo: Robert Mapplethorpe