Σκοπός Ι, ΙΙ, ΙΙΙ

(απόσπασμα)

Η σκοπός Ι, βάδιζε σε επιφυλακή τεντώνοντας τα αυτιά σε κάθε νέο ήχο, όπως είχε δει να κάνει ένας μικρός σκίουρος στο Τιγιερί, όταν ήταν μικρούλα και για κάποιο λόγο που δεν τον θυμόταν – μα δεν ήταν μια απλή βόλτα – είχαν βρεθεί εκεί με τη μητέρα της, φορτωμένες μπαγκέτες, μικρά τριγωνικά τυριά, ένα τυπικό καρό τραπεζομάντηλο και το ευγενικό κοκκινέλι που παρήγαγε ο παππούς της, με εξοντωτική αγάπη και φροντίδα, από τα αμπέλια του κτήματός τους, στην κοιλάδα του Λίγηρα. Ήταν ένα δροσερό πρωινό, το πεζοδρόμιο φαινόταν να κυματίζει σαν μασημένη τσίχλα κι ο Σηκουάνας λαμπύριζε με μια παλλόμενη εναλλαγή ανάλογα με τα χρώματα των μπατώ μους που τον διέσχιζαν. Η πυκνότητά του αέρα ήταν εντυπωσιακή, θύμιζε το μείγμα Σατώ Μπερνούλλι, και είχε σίγουρα δοκιμαστεί σε εξαντλητικές δοκιμές, προτού οπλίσει τους αγωγούς της Σακρέ Κέρ. Τελικά, σκέφτηκε η φρουρός Ι, μερικές φορές δεν παίζει ρόλο η ίδια η χημεία των συστατικών αλλά η επίδρασή τους στη χημεία των υπολειμμάτων του θύμου αδένα και της υπόφυσης, η αδράνεια των εντυπώσεων και η ισχύς του συναισθήματος που παράγεται εξ αυτής σαν ανάδραση του ανοσοποιητικού. Αν έκλεινε τα μάτια πχ, και φαντασιωνόταν εκείνο το πρωινό στο Καλαί τον προηγούμενο Μάρτη, το πρωινό μπορούσε να προκύψει καλύτερα ή χειρότερα, ανάλογα με το μείγμα των αερίων. Μια ζέστη που είχε χαράξει το δέρμα της εκεί όπου την ακούμπησε ο D49, και το κατοπινό εξέλκωμα που έκανε δώδεκα μέρες να κλείσει, και πάλι ήταν αποτέλεσμα πρόσληψης. Δεν είχαν καθόλου οπτική επαφή• άλλωστε είναι αδύνατον να προκληθούν πληγές μόνο με το βλέμμα. Ο D49 έψαχνε τα σκουπίδια και το χέρι του ήταν βρώμικο (είχε μια καφετιά μάκα πιο σκούρα κι από πικρή σοκολάτα) την έγδαρε με το νύχι του κι έπειτα ο συνδυασμός των αερίων της προκάλεσε συμπτώματα έρπητα ζωστήρα (ευτυχώς δίχως την ίδια την αποκρουστική χρονιά πάθηση πάρα μια βιωματική παραλλαγή της στη σφαίρα Λιοτάρ) Πολύ λυπηρό αυτό• το ότι δηλαδή η επιστήμη γινόταν όλο και πιο εκλεπτυσμένη με τα χρόνια, μα η ουσία της αναπτυσσόταν ερμηνευτικά μόνο για τους Α (και εν μέρει τους Β) και όχι ουσιαστικά για όλους (ακόμη και για τους D). Εννοούσε αυτόν τον συνειρμό που μόλις έκανε: τη μετατροπή της εμπειρίας σε ένα σύννεφο δεδομένων που παρέπεμπε στη σφαίρα Λιοτάρ για αυτούς. Ενώ οι C,D συνέχιζαν να ψάχνουν σκουπίδια, να βρωμίζουν, να μυρίζουν, να ασθενούν και να πεθαίνουν στα αλήθεια, πενήντα χρόνια τώρα. Άλυτο πρόβλημα όσο συνέχιζαν να αναπαράγονται. […]
ΚΛ – 15/02/2020

photo: Dora Maar (French, 1907-1997)
Blind Street Peddler, Barcelona
1933
Gelatin silver print
Image: 39.3 x 29.3 cm (15 1/2 x 11 9/16 in.)
Gift of David Raymond
The Cleveland Museum of Art
© 2013 Artists Rights Society (ARS), New York / ADAGP, Paris

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s