εσύ, ήσουν πάντα ποιητής

Απάνω που λες: – μεγάλωσα πια δε θα ξανανταμώσω Αρχάγγελους/ όμως είναι τότε που συνωστίζονται στην σκάλα ανεβαίνοντας, τα νυχτοπατήματά τους σαν τα περίπολα εφοδευόντων, κι από τη σκόνη τους να πυκνώνει ο χρόνος και να πλημμυρίζει τα όνειρα/ ούτε που … Συνέχεια

Κόρος/ Μέρα Μέρωσε

                Στην πλατεία του γυναικοχωριού του, απάνω στο πάλκο με τα οικοδομικά μαδέρια που είχε φτιαχτεί ειδικά για την πανήγυρη της Αγιάς Σωτήρας, την παραμονή της Μεταμόρφωσης, ο θρυλικός λαϊκός βιολιστής Γεράσιμος Καρτάλης … Συνέχεια

10 minimal σπουδές για τη φθορά και τη νύχτα ΙΙ

Ι σ’ αυτή τη ζωή, έχουμε κι άγκυρες: πχ το φως της μάνας μας, δεν επιταχύνεται για κανένα αδρανειακό παρατηρητή/ ΙΙ λειτουργείς και δίχως όρια/ πως δεν το ξέρεις, όταν νηολογείσαι στο Πορτ-ο-Πρενς βαρκούλα εσύ, καρυδότσουφλο των τροπικών/ ΙΙΙ στην … Συνέχεια

ειδύλλιο του αιώνιου χρόνου ΙΙ

Μόλις διαλύθηκες μες στο λευκό της σώμα, οι κόρες των ματιών σου σαν ήλιοι εξερράγησαν/ εκείνη σε αγκάλιασε τόσο τρυφερά, που το δέρμα σου κλαίει από τότε στην ανάμνησή της/ Ωστόσο όλος ο ουρανός, εκεί ήταν και σε φώτιζε/ Κι … Συνέχεια

Καζαντζίδης/ purple rose

     Το ξημέρωμα της Δευτέρας 8 Ιουνίου του 1985, ανήμερα Αγίου Πνεύματος, κι ενώ θερμές αέριες μάζες από την Αφρική στροβίλιζαν το χώμα στην περιοχή Μασταμπά,  ένα σκουπιδιάρικο του Δήμου Ηρακλείου, φορτώνοντας έναν από τους καινούργιους κάδους που βρισκόταν μπροστά από … Συνέχεια

ο χουχουριστής

Είναι τα ταξίδια ένας τόπος κι ένας άλλος τόπος, ο τόπος που φτάνουμε, λέω, κι έχω στο νου μου την ψυχή της, έτσι που αγωνίζεται να σκίσει τη λήθη τηγανίζοντας, σε τούτο το τρύπιο σπίτι που ήταν σπίτι μας/ Σιωπηλοί … Συνέχεια

19. υπενωμοτάρχης

Στην ακολουθία της Μεγάλης Παρασκευής στην ενορία των Δώδεκα Αποστόλων, και ενώ ορισμένοι έφηβοι πρόσκοποι καλιμπράρουν τα σοσόνια τους ακριβώς τη στιγμή της διέλευσης του επιταφίου, εφευρίσκεται εν τω γεννάσθαι μεταξύ των στοιχισμένων προσκόπων, μια ομοφυλόφιλη δυναμική: ένα αγόρι προσφάτως … Συνέχεια

δέρμα

το ξέρω καλά τούτο το δέρμα: όριο του πρώτου έρωτα και των εφηβικών ειρμών έτσι όπως ανάβουν τις νύχτες οι βουβές ιτιές, και τα ακροϋπνια των γλάρων/ στην φαιά έκταση των αδύναμων στίχων μου δεμένο, στα γράδα του με λαιμαριές, … Συνέχεια

εγκιβωτισμός XIV/ Ιερώνυμος Μπος

Το Σάββατο πριν την Κυριακή της Ορθοδοξίας, συναντήθηκε ξανά με εκείνο το όνειρο: την ανάβαση του λόφου μες στη νύχτα, ενώ ήταν γυμνός και τα πέλματά του βούλιαζαν ενοχλητικά και επίμονα στη διψασμένη λάσπη. Ανεβαίνοντας με ταχύ ρυθμό, και ενώ του φαινόταν … Συνέχεια

άνοιξη

Αντέχεται η άνοιξη με βαριά καρδιά, των νεαρών μίσχων η γλύκα και το πράσινο, το χρώμα μιας φυλακής ή μιας θάλασσας, κι η ρόδα της Ανάστασης που άναβε από μέσα/ όσες πομπές βαδίσαμε αργά, προς το κοιμητήριο του χειμώνα, κι … Συνέχεια