νόστιμον ήμαρ

  Σαν νύχτωνε τα Σάββατα, έσερνε ένα χάχανο, δροσερό σαν αφόρετο παπούτσι, καθώς τα φτερά της έτριζαν στην αύρα, κι από το δρόμο ένας αχός, άνθρωποι και κένταυροι συγκρούονταν τυχαίως, το ποδοβολητό από τις οπλές τους, και τα ελεεινά ερίφια από … Συνέχεια

η λαχτάρα των θάμνων να ονειρεύονται τα δέντρα

στη σύλληψη της ποίησης εν στάσει/ στην αφή των στίχων με τα δάχτυλα/ η αιώνια έκταση, συμπιέζει την αδιάστατη στιγμή, με μικρές αποδραστικές αυταπάτες/ το σάλιο της, διώρυγα τεντωμένων κλαδιών προς τα νέφη, κι όμως τα χαμηλά σπαρτά αντηχούν την … Συνέχεια

τα αδέρφια Σταύρου

Θυμάμαι τα αδέρφια Σταύρου/ -νεκρά από χρόνια- τα μάτια τους που ήταν φωλιές πουλιών στο αφήλιο τους, και τα σκληρά τους κόκαλα, λευκά πως άστραφταν εντός τους. Κι όμως χαρήκαμε που εξαφανίστηκαν/ μια πούδρα γλυκιά, κόκκινη πάπρικα τους εξαΰλωσε ενέσιμους … Συνέχεια

παγίδα/ συλλογή «Η πτήση και το χιόνι»

άχρονος και μόνος και δασύς/ να ζω μες στο καλέμι / και να μιλώ στο μάρμαρο/ -κι ας τρέμω να μη σκίσει- να μην χωράω στη ζωή/ και όλο να γυρίζω/ μα σαν γυρίζω/ να τεντώνονται τα πέλαγα για να … Συνέχεια

αισθήσεις, μια βαθμολόγηση/ η πλευρά της εποπτείας (από τη συλλογή «Η Πτήση και το Χιόνι»)

Για τον άνθρωπο/ ότι συνάγεται απ’ την εμπειρία του/ -δηλαδή μια φαινόμενη πρόσληψη ορατών τε πάντων και αοράτων- είναι ένας κόσμος γυαλιστερός και πεντακάθαρος/ (όπως όταν φοράμε για πρώτη φορά/ τα σωστά γυαλιά) άπειρος διαστάσεων και πολυπλοκότητας/ Αντιθέτως η άρνηση του εμπειρικού σύμπαντος … Συνέχεια

η δίψα και η γλώσσα/ ομογενοποίηση

Πέρασε τα μακριά της δάχτυλα και ίσιωσε το κουβούκλιο γύρω από το στήθος. Ο λαιμός της μακρύς, δίχως γάζες επούλωσης, δίχως καλλωπιστικά φουλάρια, άρχιζε στους ώμους και τελείωνε πλέον, λίγο πριν τη μύτη, τη φαγούριζε και ίδρωνε, ενώ άκουγε τα … Συνέχεια

η άνθηση του άστρου/ μερικές μέρες τυφλότητας

Αντίθετα από τα φωνήεντα μες στα χρόνια δε λέω μόνο «άσπρισα», λέω και «μαύρισα». Διότι δυο μονοπάτια χαράζει ο καιρός ένα του κορμιού/ που ασπρίζει με τα χρόνια, από την κεφαλή ως την ήβη του, -θλιβερά, σα μια φέτα χιόνι- … Συνέχεια

έλξη/ η διδαχή του χρόνου (από τη συλλογή: «Ξηρασίες, η πρώτη μάχη»)

Στις ακτές κατέληξα απελπισμένος για υγρασία, ήλιος και σελήνη, συζευγμένα εκκρεμή, δίδασκαν το χρόνο, διαυγείς οι θάλασσες – δοχεία διήθησης- και τα γαλάζια περιδέραια, άφριζαν άμμο/ Πώς αποκόπτονταν απ´ τα πλευρά των βρεφών, ακέραια σύννεφα με πηλό της Αμμόχωστος; Αλλά … Συνέχεια

η ευγνωμοσύνη των κυττάρων/ από τη συλλογή «Ξηρασίες, η πρώτη μάχη»

Όταν εγκατέλειψα τη γλώσσα, σύρθηκαν τα βουνά από κάτω μου να με σηκώσουν, εμένα που τι ήμουν, ένα άδειο σπήλαιο, χωρίς ποτάμια, χωρίς χρόνους, δαγκωμένο στη μιαν άκρη από τον καημό της μικραγάπης. Γύριζα και γύριζα στον αέρα της και … Συνέχεια

ένα καλοκαίρι (και ο θεός του)

κάθε που πήγαινε να φτάσει την αγάπη/ γλίστραγε/ έφταιγε η εποχή/ το τέλος της γηραιάς εφηβείας/ ενοχικές επισκέψεις στα δωμάτια της Άνοιξης προσημαίνουσες/ όλοι οι παιδικοί Χειμώνες με γυμνή γάμπα στο πορώδες χιόνι/ και τα φυτίλια του Σεπτέμβρη μετά τη … Συνέχεια