καλοκαίρι ΙΙΙ

image

Απαλά μεγαλώνω, πάνε χρόνια
στο πρώτο μου καλοκαίρι
στο Πεύκο, στο Λουτρόπυργο, στην Κινέττα ή στο Γερμενό,
στα Παλαιοκούντουρα,
όπου αιωρείται η άμμος στην φωλιά με τα αρθρόποδα,
στο γηροκομείο,
η εξωτική Αγία σταυρώνει παρθένους,
τα τζιτζίκια ερίζουν
των κρεβατιών τα γαλάζια σάρωθρα,
που έγιναν ία των ματιών για τη μικρή βροχή,
ένα χέρι που γυρίζεις όταν καίγεσαι,
ή όταν σ’ αρπάζει το δηκτικό
κεντρί,
ανασαίνεις,
την παιδική σου εισπνοή έτσι σεμνός
που ντρέπεσαι να ζεις, καθώς καίγεται
τη νύχτα το φιδάκι
εκείνοι,
από τότε προβάρουν ένα νεκρό εαυτό,
στους όρμους με τα βαρκάκια
όπου απ’ τις σπηλιές,
ξεδιπλώνονται σκιές που μυρίζουν 
δεν το ξέρουν πως χρόνια μετά,
θα λείπουν έτσι δίχως σώμα/
απ’ της ζωής το κρασί.

photo: Pine trees – aluminium g-print, K.Loukopoulos 2014

Αναρτήθηκε από το WordPress για το Android

ουρητήρια/ μετά τις εκλογές

20140523-030134-10894465.jpg
Τόσο βαριά που είναι η ζωή
-ακόμη και για τον ίδιο το χρόνο-
που κάμπτεται και προσκυνάει και ενστερνίζεται/
το απλό σάρωθρο/
στην πρώτη πυκνή συγκέντρωση στοιχειωδών σωματιδίων/
υψηλής καταγωγής/
έτσι – ιστορικά –
δημιουργήθηκαν οι πρώτοι δουλοπάροικοι/
η καθαριότητα βλέπεις/
είναι θέμα επιστημονικής τεκμηρίωσης πρωτίστως/
παρά ένα θέμα να το λύσει η αστική δημοκρατία/

ΚΛ – 2014 («ουρητήρια/ μετά τις εκλογές»)

photo: Υπαίθρια ουρητήρια στο Παρίσι, plateau de l’Ambigue
1876, Charles Marville (1813-1879)
Ασημοτυπία από γυάλινο αρνητικό
26.7 × 36.4 cm
Musée Carnavalet, Paris
© Musée Carnavalet / Roger-Viollet