νόστιμον ήμαρ

 


Σαν νύχτωνε τα Σάββατα,
έσερνε ένα χάχανο,
δροσερό σαν αφόρετο παπούτσι,
καθώς τα φτερά της έτριζαν στην αύρα,
κι από το δρόμο ένας αχός,
άνθρωποι και κένταυροι συγκρούονταν τυχαίως,
το ποδοβολητό από τις οπλές τους,
και τα ελεεινά ερίφια από τις παρακείμενες στρούγκες,
αιωνίως διψασμένα.
Η φωτεινή μέρα που κατέληγε
μες στην στενή θαλάμη,
ενώ στην κουζίνα τα χνούδια σβούριζαν,
λες κι ήμασταν κάνας αγρός πρωτομαγιά.
Τηγάνια και τυριά καμένα και
μια σεληνιακή αιθάλη,
πικρή σαν αψύ αμύγδαλο,
και το θρασύ ελαιόλαδο
που άναβε στο στήθος της,
σαπωνοποιημένο.
Εκεί που χα δαγκώσει,
ξεφύτρωνε χρυσίζον,
ντροπαλά,
το πλέον νόστιμόν μου ήμαρ .


photo
: Vanessa Winship
Untitled from the series she dances on Jackson. United States
2011-2012
© Vanessa Winship

καλοκαίρι ΙΙΙ

image

Απαλά μεγαλώνω, πάνε χρόνια
στο πρώτο μου καλοκαίρι
στο Πεύκο, στο Λουτρόπυργο, στην Κινέττα ή στο Γερμενό,
στα Παλαιοκούντουρα,
όπου αιωρείται η άμμος στην φωλιά με τα αρθρόποδα,
στο γηροκομείο,
η εξωτική Αγία σταυρώνει παρθένους,
τα τζιτζίκια ερίζουν
των κρεβατιών τα γαλάζια σάρωθρα,
που έγιναν ία των ματιών για τη μικρή βροχή,
ένα χέρι που γυρίζεις όταν καίγεσαι,
ή όταν σ’ αρπάζει το δηκτικό
κεντρί,
ανασαίνεις,
την παιδική σου εισπνοή έτσι σεμνός
που ντρέπεσαι να ζεις, καθώς καίγεται
τη νύχτα το φιδάκι
εκείνοι,
από τότε προβάρουν ένα νεκρό εαυτό,
στους όρμους με τα βαρκάκια
όπου απ’ τις σπηλιές,
ξεδιπλώνονται σκιές που μυρίζουν 
δεν το ξέρουν πως χρόνια μετά,
θα λείπουν έτσι δίχως σώμα/
απ’ της ζωής το κρασί.

photo: Pine trees – aluminium g-print, K.Loukopoulos 2014

Αναρτήθηκε από το WordPress για το Android

επιλεκτική ακοή (παραλλαγή)

20140603-192036-69636416.jpg
Η ζωή μας παγώνει
(προτού στεγνώσει)
χώμα λεπτόροο
και νιφάδες χάους,
δίχως ελκυστή/
Κι ας έψαξε εις μάτην
για τον αστράγαλο,
στον ήλιο είχε σταθεί έκθαμβη πιρουέτα
η χλωμή κοπέλα.
Το φύλο της σαρκοφάγο, κατάπινε το κεφάλι μου/
Στα φτερά της ακόμη, χρυσόσκονη
οράνζ/
Και πάλι δε με άκουσες να έρχομαι
ενώ ονειρευόσουν/
κι ας τρίβονταν οι νύχτες μας,
σμιρίδια μετάλλων στη μυρωδάτη κοιλιά/
Χάρισμα πολύτιμο
η επιλεκτική ακοή σου/
δίχως αίμα,
να βαραίνει με θάνατο,
τους κατ´ εικόνα δράστες/
Στο κρεβάτι τραβούσες πλάνα με υπερευρυγώνιο,
πως θα ζούσαμε μετά/

photo: Anna Clarén
No title
2006
From the series Holding
© Anna Clarén