η λαχτάρα των θάμνων να ονειρεύονται τα δέντρα

στη σύλληψη της ποίησης εν στάσει/ στην αφή των στίχων με τα δάχτυλα/ η αιώνια έκταση, συμπιέζει την αδιάστατη στιγμή, με μικρές αποδραστικές αυταπάτες/ το σάλιο της, διώρυγα τεντωμένων κλαδιών προς τα νέφη, κι όμως τα χαμηλά σπαρτά αντηχούν την … Συνέχεια

τα αδέρφια Σταύρου

Θυμάμαι τα αδέρφια Σταύρου/ -νεκρά από χρόνια- τα μάτια τους που ήταν φωλιές πουλιών στο αφήλιο τους, και τα σκληρά τους κόκαλα, λευκά πως άστραφταν εντός τους. Κι όμως χαρήκαμε που εξαφανίστηκαν/ μια πούδρα γλυκιά, κόκκινη πάπρικα τους εξαΰλωσε ενέσιμους … Συνέχεια

παγίδα/ συλλογή «Η πτήση και το χιόνι»

άχρονος και μόνος και δασύς/ να ζω μες στο καλέμι / και να μιλώ στο μάρμαρο/ -κι ας τρέμω να μη σκίσει- να μην χωράω στη ζωή/ και όλο να γυρίζω/ μα σαν γυρίζω/ να τεντώνονται τα πέλαγα για να … Συνέχεια

καλοκαίρι ΙΙΙ

Απαλά μεγαλώνω, πάνε χρόνια στο πρώτο μου καλοκαίρι στο Πεύκο, στο Λουτρόπυργο, στην Κινέττα ή στο Γερμενό, στα Παλαιοκούντουρα, όπου αιωρείται η άμμος στην φωλιά με τα αρθρόποδα, στο γηροκομείο, η εξωτική Αγία σταυρώνει παρθένους, τα τζιτζίκια ερίζουν των κρεβατιών … Συνέχεια

(Εν)αιω-ρήματα (της Μαρίας Μάνδαλου)

Τα μάτια σου απόψε γυρεύω σε λεωφόρο αορτή, πόθος ανέγγιχτος, γεύσης αιτία στο κορμί μου Να σταματάει ο μακελάρης Χρόνος στο φανάρι κι εμείς να περνάμε στην αντίπερα όχθη νάχουμε φύκια στα μαλλιά και στίχους οργασμούς στα χείλη Να μη … Συνέχεια

η δίψα και η γλώσσα/ ομογενοποίηση

Πέρασε τα μακριά της δάχτυλα και ίσιωσε το κουβούκλιο γύρω από το στήθος. Ο λαιμός της μακρύς, δίχως γάζες επούλωσης, δίχως καλλωπιστικά φουλάρια, άρχιζε στους ώμους και τελείωνε πλέον, λίγο πριν τη μύτη, τη φαγούριζε και ίδρωνε, ενώ άκουγε τα … Συνέχεια

η άνθηση του άστρου/ μερικές μέρες τυφλότητας

Αντίθετα από τα φωνήεντα μες στα χρόνια δε λέω μόνο «άσπρισα», λέω και «μαύρισα». Διότι δυο μονοπάτια χαράζει ο καιρός ένα του κορμιού/ που ασπρίζει με τα χρόνια, από την κεφαλή ως την ήβη του, -θλιβερά, σα μια φέτα χιόνι- … Συνέχεια

έλξη/ η διδαχή του χρόνου (από τη συλλογή: «Ξηρασίες, η πρώτη μάχη»)

Στις ακτές κατέληξα απελπισμένος για υγρασία, ήλιος και σελήνη, συζευγμένα εκκρεμή, δίδασκαν το χρόνο, διαυγείς οι θάλασσες – δοχεία διήθησης- και τα γαλάζια περιδέραια, άφριζαν άμμο/ Πώς αποκόπτονταν απ´ τα πλευρά των βρεφών, ακέραια σύννεφα με πηλό της Αμμόχωστος; Αλλά … Συνέχεια

ο βασιλιάς σαύρα

Όλα τα βινύλια- συλλεκτικά και βαριά (140g +) – θρυμματισμένα, πορτρέτα λαϊκών τραγουδιστών με γυαλιστερές φράτζες και ξεκούμπωτα πουκάμισα, τεχνικολόρ από άλμπουμ των 70ς κολλημένα στους τοίχους, και μια νευρική βίδρα (πρώην σαύρα) που διέσχιζε το μονοπάτι από τη θάλασσα … Συνέχεια

ουρητήρια/ μετά τις εκλογές

Τόσο βαριά που είναι η ζωή -ακόμη και για τον ίδιο το χρόνο- που κάμπτεται και προσκυνάει και ενστερνίζεται/ το απλό σάρωθρο/ στην πρώτη πυκνή συγκέντρωση στοιχειωδών σωματιδίων/ υψηλής καταγωγής/ έτσι – ιστορικά – δημιουργήθηκαν οι πρώτοι δουλοπάροικοι/ η καθαριότητα … Συνέχεια