Για τον Έρωτα (του Μαθιού Θαλασσινού)

 

i

Νάτοι οι αδήριτοι καιροί όπου οι οιονεί εραστές
οι τέλεια αγαπημένοι στην ιερότητα τους
σωπαίνουν υπο την κλίμακα του πραγματικού
Τουμπάνιασαν από την λύπη και τον ατέλειωτο νόστο
μια τεράστιας αιωνιότητας και μιας μέρας
θα φαγωθούν στον κανιβαλισμό του κυνικού
ανόσια γεύματα στην καθαρότητα του βίου

Δεν αντέχεται τόση ιερότητα
Ξεχάστε την

ii

Ο έρωτας σου είναι το πιο ανάξιο άνθος
μια πόα με τσαλακωμένα λουλούδια στην άκρη του κήπου σου

Ο έρωτας σου με καταστρέφει για να στήσει
την εικόνα της τρυφερότητας στο κεφάλι σου

Ο ερωτάς σου με πονά ο ερωτάς σου υποκρίνεται αδιαφορεί για εμένα σκληρά

Ο έρωτας σου με εγκαταλείπει για την υποταγή

Ο έρωτας σου με αφήνει μόνο σαν παιδί στο δάσος

Ο έρωτας σου με εξουθενώνει με βάζει να κλαίω
επάνω σε τραγούδια, δεν έχει καμία τρυφερότητα

Ο έρωτας σου βυσσοδομεί στο μυαλό μου
την λαχτάρα ενός έρωτα κανονικού
με αγέρι παράθυρα κουρτίνες φωτιές φρυκτωρίες μουσικές

Ο έρωτας σου αιώνες εικασίες και ψέματα
θα τον ονομάσω τα εις εαυτόν αμαρτήματα
εκατέρωθεν

iii

Μου αρέσει να μυρίζω τη τρυφερή σάρκα
να μου δώσεις ένα μαντήλι σου κάποτε
κάτι που να χει την ανάμνησή σου

θέλω να μεθύσω από τo κύπελλό σου
και να ουρλιάζεις ακατάληπτα τη λέξη σ αγαπώ

ιv

Υπαρξιακά με νοιάζει ο κόσμος και η απόδοση του
αυτό είναι μια ηδονή μια ευδαιμονία

η απόδοσή του η περιγραφή του ποιητικά

η ποίηση η γλώσσα αυτή
η φόρμα, ο κόσμος
είναι η φωνή μου
αυτή είναι η ευδαιμονία
που μου δόθηκε,η ηρεμία
ότι δε θα με βρει ο θάνατος ανερμάτιστο

Είσαι βέβαια Eσύ
«ο κολοσσιαίος ήλιος
με τους χορωδιακούς δακτυλίους»

ο έρωτας η νέα διάσταση
το σύμπαν από την αρχή
σαν μια έκρηξη νέα
σαν μια νίκη ολότελα απρόσμενη
σαν η επανάσταση να νίκησε

Μαθιός Θαλασσινός
Χειμώνας Άνοιξη 2016

Πηγή: Για τον Έρωτα

ΑΝΤΡΕΪ (ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΑΝΤΡΕΪ ΤΑΡΚΟΦΣΚΙ)

nostalgia2

..ένα άρρωστο σκυλί/
ένας φαλακρός άντρας/
ξερό και άρρωστο χώμα

stalker.cd2[(020810)18-15-38]
και σκυλί και άντρας/
μια αγροικία πνιγμένη/

sacrifice
ένα λευκό κορμί/
γεμάτο χυμούς/
γεμάτο έρωτα/

ivanschildhood1 (1)     

υπερίπταται της κλίνης σαβανωμένο/
το νυχτερινό τρένο/
με θολά κόκκινα φανάρια/
υγρό και δύσοσμο/
αγκομαχητό/
μηχανές/
εκτυπώνουν την αλήθεια/

nostalghia_ii
σύντροφοι σκυμμένοι σε σοβιετικά μανουάλια/
βουίζουν στα αυτιά σου/
σφήκες του Αυγούστου/
άδειο το παρτέρι από ριχόσπερμα/
το σάψαλο του χρόνου/
στραγγισμένο από αίμα/

andrei-rublev1
πλέει στο διάστημα/
τα μάτια της μπλε σαν άστρο που γεννιέται/
η μέρα/
μέρα τη μέρα/
λιγότερο μέρα/
η στέπα/
όσο φτάνει το μάτι κι άλλο τόσο/
κι άλλο τόσο/
κι άλλο τόσο/

IVAN'S CHILDHOOD
το σύμπαν μια
τρύπα χωρίς τα χνώτα σου/
η αγάπη/
ένα δάκρυ ιδρώτα στο πηγούνι σου/
ο θάνατος/
για άλλους τέλος και λύτρωση και φόρεμα/
άλικο του πετρίτη/
γι άλλους σιωπή/
παντοτινή/
και στάχτη/

ακίνητη…

mirror

photos: από τις ταινίες, Νοσταλγία, Ο Καθρέφτης, Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν, Αντρέι Ρουμπλιόφ, Η Θυσία, Στάλκερ του Αντρέι Ταρκόφσκι

Βαρκελώνη -19 Νοέμβρη 2011- ξημερώματα Σαββάτου

20131119-072350.jpg
Εδώ δεν βρέχει. Υγρασία φοβερή κι όλη η εσπλανάδα νοτισμένη, γλάροι σβουρίζουν χαμηλά και κρώζουν, κάτι σταγόνες σού ‘ρχονται σα χαστούκια, σα μια αδιάκοπη εγκυμοσύνη βροχής, όμως δε βρέχει. Θα αγγίξεις τα κάγκελα με δάχτυλα διστακτικά, θα σύρεις βήματα ως τα φανάρια, ως μια καντίνα, ως ένα καφέ, θα διώξεις το βουητό από τη χθεσινή διαδήλωση, θα δακρύσεις μέχρις εσχάτων τα ξένα δακρυγόνα, θα καθαρίσεις τα αυτιά σου από τις κρότου-λάμψης. Τέλος θα σταθείς και θα ατενίσεις τη θάλασσα, και θα υπογραμμίσεις αυτό: πουθενά δεν είναι ίδια. Κάθε τόπος έχει τη δικιά του θάλασσα, ραμμένη στη μέσα τσέπη, κι η Βαρκελώνη έχει τη θάλασσά της, κεντημένη στη μπουτονιέρα της. Εδώ στην ακτογραμμή, θα απομείνεις καθαρός και εκστατικός να χαζεύεις στους αφρούς των κυμάτων, την Ευρώπη να βυθίζεται σα σαπιοκάραβο, θαμπή μες στην πρωινή αχλύ.

20131119-072548.jpg